White Fang pg. 92, Jack London
1.
อ่าน White Fang ของ Jack London
แล้วรู้สึกว่า…
“ไอ้เขี้ยวขาว” เป็นวรรณกรรมเยาวชนจริงอยู่
แต่ “White Fang”
โหดร้ายได้ลึกล้ำกว่ากันมาก
2.
น้อยหน่าเป็นคนชอบกลิ่นอะไรต่างๆ มาก
ดมๆ ฟุดฟิดๆ
aromatherapy นี่อย่าให้พูดถึงเลย
มีโครงจะไปเรียนทำน้ำหอมที่ฝรั่งเศสด้วยซำ้ไป
ติดต่อสอบถามไว้หมดละ, เหลือแต่เงิน! ฮา
มานั่งทำถุงนี่ เอาไว้ใส่ตามลิ้นชัก โต๊ะ ตู้ เตียงให้หอมๆ นิ
ไม่ยากเลย
ทุกอย่างหาได้ในบ้าน, ไม่ต้องลงทุนซักกะบาท
ก่อนอื่น,
ไปบิณฑบาตถุงน่องที่เก่าหรือรันแล้วของคุณนายประจำบ้านมา
ตัดเป็นแผ่นสีเหลี่ยม
(ถุงน่องสองตัว, ทำลูกนี่ได้ประมาณเกือบๆ 20 ลูกแน่ะ)
โปะสำลีลงไปห้าก้อน
แล้วยกชายขึ้นรวบทำเป็นถุง
ใช้เส้นไนลอนมัดหลายๆ ชั้นแล้วผูกกันหลุด
จากนั้น, เพื่อความหนาแน่นมั่นคงไม่หวั่นไหว
ยากาวไม่ละลายน้ำ (พวกกาว epoxy น่ะค่ะ) รอบๆ เส้นวงไนลอนที่มัดไว้
ระหว่างที่กาวยังไม่แห้ง,
ก็ผูกเชือกสีสวยๆ เข้าไปเป็นอันเสร็จ
พอจะใช้ก็เหยาะน้ำมันหอมลงไป, แล้วก็เอาไปไว้ในที่ที่ต้องการค่ะ
หายหอมก็เอามาเติมได้, รีไซเคิลสุดๆ
แต่…
ทำๆ ไปแล้วหิวอ่ะ
หน้าตาเหมือนของกินชอบก๊ล…
เอาไปชุบแป้งทอดกินได้เหมือนถุงทองรึเปล่าน่ะ
สนุกนะ เพลินดี, แก้เครียด
ที่จริงแล้วน้อยหน่าค่อนข้างเป็นมนุษย์ handmade ประมาณนึง
ห่อของขวัญก็ต้องห่อสวยซับซ้อน
ต่อให้เป็นของฝากธรรมดาก็ต้องแพ็คอย่างงามเหมือนกัน, ไม่งั้นทนบ่ได้
เสื้อ, กางเกงที่เบื่อเหรอ? ไม่มีปัญหา
จัดการตัดขายาวให้เป็นขาสั้นบ้าง ทำกางเกงยีนส์ให้ขาดรุ่ยๆ บ้าง
เสื้อนี่เคยเปลี่ยนกระดุมกับตัดแขน
ที่จริงถ้าทำใส่เองได้, คงทำไปแล้ว ฮา
ตอนเด็กๆ ทำพวกเครื่องประดับ กิ๊บติดผ มไปโรงเรียนเองด้วยอ่ะ
ถักเชือกเป็นกำไลข้อมือด้วย
3.
SPOILER ALERT!
นั่งดู 7 pounds ระหว่างทำข้าวต้มมัดที่โชว์หราอยู่ด้านบน
will smith ส่งความรู้สึกทางสายตาได้ดีเหลือเกิน
เห็นแล้วเศร้าทะลุไปถึงหัวใจ
it’s the eyes of a person who sees no hope in life
no joy in living
and no fear of death
infact,
death was welcomed
…and,
those were my very own eyes
at the height of depression
จากหนังเรื่องนี้,
เราได้แง่คิดว่า…
การทำดีที่ยิ่งใหญ่,
เป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง
แต่ถึงกระนั้น,
เราคิดว่า 7 pounds เป็นภาพยนตร์ให้กำลังใจนะ
เหมือนอย่างที่คุณลุงคนหนึ่งถามเบน
“why me?”
“because you’re a good person.”
“really, ben, why me?”
“what you don’t know is sometimes people are watching.”
ไม่อยากจะลากไปประเด็นว่าตัวเอก play god อยู่หรือเปล่า
เดี๋ยวจะยาวลากจบไม่ลง แหะๆ
แต่เราคิดว่าสารของหนังเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ทำให้อุ่นใจ
และสนับสนุนให้คนทำความดีได้นุ่มนวลดี
ถึงแม้ว่าเทียนไขของเขาจะมอดไหม้เหลือเพียงกองน้ำตา
แต่ไฟที่ตามต่อให้กับคนอื่น
ก็มีค่ามากกว่าแสงสว่าง
กลับมาจากหัวหินแล้ว
เราจะไปบริจาคอวัยวะที่กาชาด
ปล.
และใน soundtrack มีเพลง “feeling good”
เวอร์ชั่นที่ cover โดย muse
หนังเรื่องนี้ดีจริงๆ…
ฮา
ไ่ม่ค่อยจะลำเอียงเล้ย
