โซนาตาที่ลึกลับและหลอกหลอน
หยอกเย้าและเหยียดหยาม
ดังจะเหยียบโลกไว้ใต้ฝ่าเท้า
ผ่านหมอกบางแห่งความเคลิบเคลิ้ม
ฉันมองเห็นรอยยิ้มของปีศาจ
เช่นเดียวกันกับเมื่อทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น
ที่มาของ The Devil’s Trill คือความฝัน
คืนหนึ่ง
เมื่อจูเซปเป ตาร์ตีนีหลับใหล
เขาฝัน
และในฝันนั้น
ปีศาจได้สำแดงกาย
หรือ Violin Sonata in G Minor
เป็นผลงานประพันธ์ของจูเซปเป ตาร์ตีนี
Giuseppe Tartini
นักประพันธ์เพลง
ผู้มีความสามารถในการเล่นไวโอลิน
ปีศาจแสยะยิ้ม
มันยกไวโอลินของจูเซปเปขึ้นมา
และเริ่มเล่น
บทเพลงโซนาตา
อันไพเราะเหนือสำเนียงใดใด
และไม่มีอยู่จริง
และในห้วงเวลานั้นเอง
จูเซปเปต้องมนตร์สะกดของปีศาจ
และลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
ใช้เทคนิคชั้นสูงในการเล่น
การเล่นข้ามสาย
และกดสองสาย
ให้แผ่วพลิ้ว
ดังผีเสื้อกระพือปีก
ความยากของมันเป็นที่เลื่องลือ
นับแต่ครั้งแรก
ที่บทเพลงนี้กำเนิดขึ้นมาในโลก
จวบจนปัจจุบัน
บ้างถึงกับว่า
จูเซปเปที่แท้แล้ว
มีนิ้วมือข้างซ้ายหกนิ้ว
จูเซปเป ตาร์ตีนีตื่นจากฝัน
ปีศาจจากไปนานแล้ว
ที่เหลืออยู่
มีเพียงความปรารถนารุนแรง
ที่ครอบครองบทเพลงนั้นให้ได้
ความยากกลับกลายเป็นความท้าทาย
นักไวโอลินทุกรูปนาม
สักครั้งในชีวิต
ล้วนต้องมนต์เสน่ห์ของ
The Devil’s Trill
นี่หรือ
คืออำนาจของปีศาจ?
จูเซปเปบรรจงเขียนโซนาตาเพลงใหม่
แต่ไม่ว่าพยายามเท่าใด
ก็เป็นได้แค่เพียงเศษเสี้ยว
ดังเถ้าธุลีไร้ความหมาย
เขาคร่ำครวญอย่างไม่อาจห้ามตน
ขอเพียงได้ยินอีกสักครั้ง
แม้จะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
ทั้งไวโอลินและดนตรี
จะยอมหมดสิ้นทุกสิ่ง
แต่ปีศาจไม่เคยกลับมาอีก
The Devil’s Trill
ผลงานอันโด่งดังมากที่สุดของจูเซปเป ตาร์ตีนี
บทเพลงที่อยู่เหนือกาลเวลา
คือชีวิตอันเป็นนิรันดร์ของนักประพันธ์
จางหายไปนานแล้ว
แต่จากที่ไกล
ฉันคล้ายได้ยิน
เสียงหัวเราะเย้ยหยัน
ถึงต้องแลกมาด้วยราคาอันแพง
แต่ฉันเชื่อว่า
วิญญาณที่ถูกสูบจนเหือดแห้งของจูเซปเป
ได้พบกับความสุขในวาระสุดท้าย
The Devil’s Trill
มอบทุกอย่างให้กับจูเซปเป
และดังนั้น
เขาจึงต้องมอบชีวิตและจิตใจ
ให้กับมันเช่นกัน
เพราะนั่นคือข้อตกลง
ป้ายกำกับ: Giuseppe Tartini, The Devil's Trill, violin in g minor
