วันนี้…
ฟ้าฝนเทกระหน่ำในยามเที่ยง
เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน
1
คิดถึงตอนเด็กๆ
เราชอบเล่นน้ำฝนที่สุดเลย
โดยเฉพาะเวลาไปต่างจังหวัด
สายฝนเย็นสดชื่น
หอมกลิ่นของท้องฟ้า
เม็ดฝนหยาดเป้งๆ
ตกกระทบพื้นผิว
ก่อนแตกกระจายออก
เป็นดวงดาวพร่าพราวนับพัน
บ้างก็ร่วงกระทบวัตถุอื่นแถวนั้น
เป็นสังคีตอันไร้ผู้โน้มนำ
สอดประสานด้วยสรรพเสียงจากธรรมชาติ
เฮ้ย…
ตบกลับเข้าเรื่อง
ปุๆ
เอาเป็นว่า
ชอบเล่นน้ำฝนก็แล้วกัน
ชอบทั้ง before และ after
เวลาผลัดเปลี่ยนชุดที่เปียกออก
ซุกตัวในผ้านวมอุ่นๆ
มีความสุขที่สุดเลย เย้
2
คิดมานานแล้วว่า
ฝนที่ตกในกรุงเทพฯ
กับที่ลอนดอนไม่เหมือนกัน
ฝนกรุงเทพฯ ตกอย่างเอาจริงจังมากกว่า
เป็นฤดูกาลมากกว่า
ตกทีก็กระหน่ำลงมา
สักพักก็หายไป
ส่วนฝนลอนดอน
ตกเหมือนคนอั้นฉี่ว่ะ
ฮ่าๆ
3
พูดถึงลอนดอนแล้วก็คิดถึงเพื่อนๆ จัง
อยากทำอาหารอ่ะ
อยากทำขนม
อยากทำค็อกเทลด้วย!
(ข้อหลังนี่สำคัญมาก ฮา)
เดี๋ยวฝีมือตกหมด!
(เดี๋ยวคออ่อนหมด!
ปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดลดต่ำถึงขีดอันตรายแล้ว)
อยากกิน absinthe จุดไฟ!
4
พรุ่งนี้วันหลอกลวง
April’s Fool
จะทำอะไรชั่วร้ายดีหนอ?
ฮี่ ฮี่
แต่…
ถ้าเราเป็นผู้ชายเจ้าชู้ซักคน
เราจะเลือกบอกรักสาวๆ วันนี้แหละ
ถ้าเธอไม่โอเค
เราจะได้มั่วนิ่มว่า อ่ะ ล้อเล่งงง
แฮ่
5
ก่อนกลับลอนดอนคราวนี้
อยากไปหัวหิน
ไม่ได้ไปนานมากแล้ว
อยากไปกินหนมครกที่ตลาดเช้า
เราสวาปามแทนข้าวเช้าได้เลย
ชอบมาก หุหุ
ปาท่องโก๋ด้วย
จิ้มโอวัลตินอุ่นๆ กรี๊ด
น้อยหน่าไม่ทานของร้อนค่ะ
ลิ้นแมว
แล้วก็อยากไปทานหนมเค้กที่บ้านใกล้วัง
เทปเอามาหลอกล่อหลายทีแล้ว ฮืออ…
และแน่นอน
ได้นั่งเหงาริมทะเลยามอาทิตย์ตกดินก็คงดีไม่น้อย
(แหม นึกว่าจะมีแต่เรื่องของกินซะแล้วนะเธอ)
ชอบมากเลยความรู้สึกเวลาที่เดินไปเรื่อยๆ
บรรยากาศสบายๆ
เวลาทั้งโลกเป็นของเรา ไม่ต้องสนใจใคร
เป็นการทำความสะอาดความคิดที่ดี
สมองก็เหมือนโต๊ะทำงาน
บางทีอะไรที่เราสุมๆ ไว้
แม้จะเพื่อให้หยิบให้ค้นเจอได้ง่ายๆ
นานเข้าก็ต้องโละออกเหมือนกัน