ฉันได้รู้จักกับโลกที่กว้างขึ้น, ดังนั้นฉันจึงรู้จักตัวเองมากขึ้น

ปีนี้กำลังจะผ่านไป…

เรื่องที่ได้เรียนรู้มา, ไม่ได้เรียงตามลำดับใด

- เมื่อต้นปี, ได้เรียนรู้ว่า ความไม่แน่นอนนั้นจริงแท้
นับประสาอะไรกับอย่างอื่นในโลก
เพียงแค่ใจของตัวเองอย่างเดียว, ยังไม่สามารถเอาแน่อะไรกับมันได้

- ยังตกนรกในใจอยู่, และคงจะตลอดไป
(อย่างที่เคยเขียนไว้,
i just get used to the pain.)

- ในปีหนึ่ง, เราตายและเกิดใหม่หลายครั้ง

- มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตของมนุษย์ทำงานอิสระ,
ย้ายที่อยู่ (อีกแล้ว), ทำงานประจำครั้งแรก, ทำงานบริษัทที่แรก
ผ่านโปรครั้งแรก, สลิปเงินเดือนแรก, โบนัสก้อนแรก, ฯลฯ
สิ่งที่เสียไป, ก็มีสิ่งอื่นทดแทนมา
ได้อย่าง, เสียอย่าง

- “งานในฝัน”
หลายคนว่า, เราได้งานในฝัน
ถ้าความหมายของ “งานในฝัน” คืองานที่ถูกต้องตรงตามใจหวังทุกอย่าง
ขอตอบว่าไม่ใช่เลยสักนิด
จริงอยู่ที่เราโชคดี,
เราได้งานที่ดี มีโอกาสก้าวไปข้างหน้า, เนื้องานถูกกับลักษณะนิสัยและสิ่งที่สนใจ
เพื่อนร่วมงานดี, เจ้านายเข้าใจ (เป็นส่วนใหญ่), เงินเดือน… (ได้มากกว่านี้ก็ดี, ฮา)
รถไม่ติดเวลาไปทำงาน!
แต่อันความโชคดีที่ได้มา, อย่าลืมว่าเราก็ต้องเสียสิ่งที่มีคุณค่าเท่ากันไปเพื่อรักษามันไว้เหมือนกัน
และเขาก็ไม่ได้จ้างมาให้มาสบาย
เพียงแต่, เรารับได้กับข้อเสีย, ก็เท่านั้นเอง

- ปีนี้ได้เพื่อนที่ดีเพิ่มขึ้น

- ได้รู้จักว่าความอิจฉาจริงๆ เป็นอย่างไร

- ได้รู้จักกับโลกที่กว้างขึ้น, ดังนั้นจึงรู้จักตัวเองมากขึ้น
ทำให้ยิ่งแน่ใจว่ายังมีอะไรที่ต้องปรับปรุงตัวอีกมาก, และยังไม่รู้อะไรอีกเยอะแยะ

- ได้เรียน GUE fundamentals แล้ว, หุหุ

- พยายามเรียนรู้สิ่งที่ไม่เคยคิดจะรู้
เช่น, การลงทุน (แต่ก็ยังงงโคตร, ตามเดิม)

- ได้รู้ว่า, เมื่อเงินเดือนสูง
แต่ไม่เคยมีบัตรเครดิตมาก่อน (ทำให้ไม่มีข้อมูลในเครดิตบูโร)
ธนาคารซิตี้แบงค์เลยพิจารณาออกมาว่ามีความเสี่ยงสูง
เลยไม่อนุมัติบัตรเครดิตให้ซะงั้น, อะไรวะ

- พบว่ามีหนังสือที่ซื้อมาแล้วแต่ยังไม่ได้อ่าน
กองอยู่เป็นกะละมังใหญ่ (เกินไปแล้ว)
…ต่อไปนี้, จะซื้อหนังสือเล่มใหม่หนึ่งเล่ม
ต้องอ่านเล่มที่มีอยู่ให้จบสามเล่ม

- สามารถเลิกซื้อสมุดได้อย่างเด็ดขาด, อันนี้ภูมิใจมาก

- พูดถึงเรื่องภูมิใจ, ขับรถเป็นแล้ว (โว้ย)
ตั้งแต่เรียนขับรถ, จนถึงสอบได้ใบขับขี่, จนบินเดี่ยว
… ใช้เวลาไม่ถึงเดือน
(เพราะย้ายมาภูเก็ต)

- รู้สึกขอบคุณชีวิตมากที่เป็นคนไม่ทานกาแฟ, ไม่สูบบุหรี่
(เพราะแค่นี้ตูก็ใช้เงินเก่งเกินไปแล้ว)

- เขียนๆ ไปก็รู้สึกว่าปีนี้ผ่านไปอย่างมีคุณค่าดีนะ
spiritual growth บานตะไท

- เพลงของปีนี้, ยังคงเป็นของ cocktail เหมือนเดิม
“ชีวิตไร้กุหลาบ”

- สุดท้าย, สิ่งที่ไม่เคยบอกพ่อและแม่
(ว่าจะบอกแล้วล่ะนะ)
ขอบคุณที่ให้ฐานชีวิตที่ดี, ขอบคุณสำหรับการศึกษา, ขอบคุณที่พ่อแม่ไม่เป็นหนี้ใคร
ขอบคุณที่ไม่มีกิจการส่วนตัว, ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนตลอดมา (แม้บางเรื่อง, พ่อแม่จะไม่เห็นด้วย)
ขอบคุณที่พ่อแม่ไม่ตามใจ, ขอบคุณที่ให้หน่าได้เลือกในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ (แม้จะขัดใจ)
หน่าอยากบอกว่าหน่าเห็นพ่อกับแม่เป็นยอดมนุษย์, และโคตรเท่เลย
จากพนักงานกินเงินเดือนธรรมดา, ไม่ได้มีเส้นสาย
เริ่มจากเงินเดือนเดือนละไม่กี่พัน (!!!), แถมยังมีภาระเยอะแยะ
จนแต่งงาน, มีบ้าน, มีรถ (มีคนขับให้ด้วยแน่ะ), ส่งลูกเรียนแพงๆ ได้, ไปเที่ยวได้อย่างที่ต้องการ
พ่อกับแม่ทำได้ยังไงอ้ะ?!
หน่าเห็นว่าชีวิตของพ่อและแม่นั้นงาม
หน่าภูมิใจที่หน่าเป็นคนอย่างที่หน่าเป็น
และคนที่หน่าภูมิใจ, ก็เติบโตขึ้นมาได้เพราะพ่อกับแม่นี่เอง

- อีกข้อที่ไม่เคยบอกพ่อแม่,
คือเรื่องการขอทุนเล่าเรียน
ที่หน่าไม่เคยสมัครทุนอะไรเลย, เพราะหน่าเห็นว่าครอบครัวมีกำลังพอส่งหน่าเรียนได้
หน่าคิดว่าทุนควรได้ใช้ให้ตรงจุดประสงค์, คือ… ให้กับคนที่ต้องการมันจริงๆ

ป้ายกำกับ: 2011, ฉันได้รู้จักกับโลกที่กว้างขึ้น, ดังนั้นฉันจึงรู้จักตัวเองมากขึ้น, ปีใหม่