about
selfcircled.
คือการที่คนเราวาดวงกลมล้อมรอบตัวเอง
ไม่มีใครสนใจพอจะเข้ามา
และในขณะเดียวกัน
เราก็ไม่ใส่ใจที่จะออกไป
และด้วยเหตุนี้เอง
อารมณ์และความรู้สึก
ทั้งหลายในโลก
จึงลื่นไหลผ่านเราไป
เหมือนกับหยดน้ำ
ที่กลิ้งบนใบบอน
หรือหลังของเป็ด
จับต้องไม่ได้
และไม่เคยคงอยู่
อะไรกันที่เรียกว่าความสุข
อะไรกันคือความเศร้า
แล้วสิ่งใดคือโศกนาฏกรรม
ของอารมณ์มนุษย์
ถ้าหากว่าการสูญเสีย
สิ่งอันนำมาซึ่งความสุข
คือความเศร้าแล้ว
เมื่อความเศร้ายังมิได้บังเกิด
เหตุใดโลกจึงยังเป็นสีเทา?

29 พฤษภาคม 2009 ที่ 16: 30pm, UTC+0000 |
ah… just the deeper