ไม่สูงต่ำดำขาวพีผอม
พริ้งพร้อมสรรพางค์ดังนางหงษ์
อรชรอ้อนแอ้นเอวองค์
วงพักตร์โฉมยงดังวงเดือน
พิศพี่ก็ไม่มีเสมอสอง
พิศน้องก็ไม่มีเสมอเหมือน
ขนงเนตรเกศแก้มแย้มเยื้อน
เหมือนจะเตือนให้ต้องตาชาย
พระกรรณเทียบเปรียบกลีบบุษบง
นาสิกทรงวงขอวิเชียรฉาย
ดำเนินเดินทอดระทวยกาย
กรกรายคล้ายงวงเอราวัณ
โอษฐ์บางอย่างสีลิ้นจี่จิ้ม
งามพริ้มเพราคมสัน
เกศาดำระยับขลับเป็นมัน
ทนต์นั้นเปรียบสีมณีนิล
สองถันสันทัดสัตตบุษย์
พึ่งผุดพ้นท่าชลาสินธุ์
ขึ้นบังใบใสสดหมดมลทิน
ภุมรินยังมิได้ใกล้เคียง
พระเพื่อน-พระแพง, ลิลิตพระลอ
ดูผิวสินวลละอองอ่อน
มะลิซ้อนดูดำไปหมดสิ้น
สองเนตรงามกว่ามฤคิน
นางนี้เป็นปิ่นโลกา
งามโอษฐ์ดังใบไม้อ่อน
งามกรดังลายเลขา
งามรูปเลอสรรขวัญฟ้า
งามยิ่งบุปผาเบ่งบาน
ศกุนตลา, ศกุนตลา
พิศพักตร์ผ่องพักตร์ดังจันทร
พิศขนงก่งงอนดั่งคันศิลป์
พิศเนตรดั่งเนตรมฤคิน
พิศทนต์ดั่งนิลอันเรียบราย
พิศโอษฐ์ดั่งหนึ่งจะแย้มสรวล
พิศนวลดั่งศรีมณีฉาย
พิศปรางดั่งปรางทองพราย
พิศกรรณคล้ายกลีบบุษบง
พิศจุไรดุจหนึ่งแกล้งวาด
พิศศอวิลาสดั่งคอหงส์
พิศกรดั่งงวงคชาพงศ์
พิศทรงดั่งเทพกินรา
พิศถันดั่งประทุมเกสร
พิศเอวเอวอ่อนดั่งเลขา
พิศผิวผิวผ่องดั่งทองทา
พิศจริตกิริยาก็จับใจ
นางสีดา, รามเกียรติ์
เมิลมุขไขแข่ง รุจิเรขเดือนวรรณ
แจ่มจันทร์อับพรรณ ศศิรัชนิเรืองรอง
นวยน้อมขนงก่ง กลกงกุทัณฑ์ทอง
ไรโรมภมูปอง กลปีกภมรมัน
ศรเนตรเสมอศร นิลเนตรยองยรร
ยงยลยับพรรณ ระลุงกามกามา
ปรางเปรียบกำโบลบง- กชรัตนรจนา
นาสิกคือขอพา- หนเทพดำกล
พิศเกศตระกลเกษ สรทิพโกมล
กลีบบุษบันบล กลกลีบผกากรรณ
โอษฐ์เอี่ยมยยับแยง จำรายริมประพรายพรรณ
เฉกชาดระบายวรร- ณ นิโครธงอมงาม
เปล่งปลีพระศอสุน- ทรหล่อลำทองทาม
อังษารำไพกาม กรทอดระทวยยล
บัวบงบิยุศดวง กมเลศตระการกล
เฉกบุษปเบิกชล แลชระลื่นตระบอกบรรณ
อรองค์ระแถ้งทวย ทิพลักษณ์วิไลวรรณ
คือจิตรลดาอัน อภิลาสลมพาน
ชงฆาลิลาเลอ อุรุรัตนเล็งลาน
แน่งน้อยดำเนินปาน กะทลิสลำทอง
วรพางค์ยุพินภาคย์ ศุภลักษณ์ลำยอง
มือแมนประจงปอง อรองคองค์กาม
นางมโนราห์, พระสุธน-มโนราห์
จริงอยู่นะเจ้าเอย ผิจะเชยสมัคสมาน
นางใด ณ แมนการ ก็จะสิทธิสมฤดี
เว้นเดียวก็แต่โฉม มะทะนาวิสุทธิศรี
ผู้เลิศสุรางค์มี วรรูปวิเลขวิไลย
แต่เห็นอนงค์รา- มะประเสริฐวิเศษวิสัย
ไม่มีอนค์ใด นะจะเทียบจะเทียมทัน
งามผิวประไพผ่อง กลทาบศุภาสุพรรณ
งามแก้มแฉล้มฉัน พระอรุณแอร่มละลาน
งามเกศะดำขำ กลน้ำณท้องละหาน
งามเนตร์พินิศปาน สุมณีมะโนหะรา
งามทรวงสล้างสอง วรถันสุมนมา-
ลีเลิดประเสริฐกว่า วรุบลสะโรชะมาศ
งามเอวอนงค์ราว สุระศิลปชาญฉลาด
เกลากลึงประหนึ่งวาด วรรูปพิไลยพะวง
งามกรประหนึ่งงวง สุระคชสุเรนทะทรง
นวยนาฏวิลาศวง ดุจะรำระบำระเบง
ซ้ำไพเราะน้ำเสียง อรเพียงพิรมประเลง
ได้ฟังก็วังเวง บมิว่างมิวายถวิล
นางใดจะมีเทียบ มะทะนาณฟ้าณดิน
เปนยอดและจดจิน- ตะนะแน่วณอกณใจ
มัทนา, มัทนะพาธา
