ไม่ได้วาดรูปที่ไม่ใช่ดิจิตอล
ไม่ได้สัมผัสเนื้อกระดาษแท้จริง
ความรู้สึกก็ไม่เหมือนกัน

pencil + marker pen on A3 paper

watercolour + marker pen on postcard
ปล.
ถ่ายรูปมาไม่ชัดเล้ย
ไม่ได้วาดรูปที่ไม่ใช่ดิจิตอล
ไม่ได้สัมผัสเนื้อกระดาษแท้จริง
ความรู้สึกก็ไม่เหมือนกัน

pencil + marker pen on A3 paper

watercolour + marker pen on postcard
ปล.
ถ่ายรูปมาไม่ชัดเล้ย
กิ๊ว!
และ,
วันนี้น้อยหน่าก็ไปดู ponyo on the cliff by the sea มาแล้วล่ะ
ช่างเป็นหนังที่ดูไปยิ้มไปจนเมื่อยแก้มหมดเลย
แล้วก็ได้พบว่า,
ที่คุณโอและเทป
(และคนอื่นๆ)
บอกว่าโปเนียวกับน้อยหน่าเหมือนกัน
ก็ไม่ใช่เพียงความเหมือนอย่างผิวเผิน
แต่เหมือนอย่างลึกซึ้งกว่านั้น
ฮา
นอกจากจะผมสั้นสีแดง
แก้มยุ้ยเหมือนกันแล้ว
โปเนียวก็ touchy
ชอบโดดใส่คนและถูๆ
ตอนที่เป็นเด็กผู้หญิงก็ไฮเปอร์
โดดดึ๋งๆ วิ่งๆ เต้นๆ
พูดไม่หยุด หุๆ
แล้วเวลากินของอร่อย
ก็ตาเป็นประกายเหมือนกันด้วยล่ะ!
ポニョ! ポニョ!
を魚の子〜
กรี๊ด!
ด้วยไประยองและอื่นๆ
ทำให้ไม่ได้แวะไปสักการะร้านโปรด
“passport bookshop”
มามากกว่าสองอาทิตย์
เมื่อวานแวะไป
(ทั้งที่รู้แก่ใจว่าร้านไม่ได้เปิดวันจันทร์เสียหน่อย)
แต่แล้ว…
ร้านก็เปิด, และเราก็พบว่า
ที่พี่หนุ่มและพี่โยบอกไว้ว่าจะไปนิวซีแลนด์ปลายเดือนสิงหา
ก็ไปแล้วล่ะ!!!
กรี๊ด!
(ถึงพี่โยจะไม่ชอบทรงผมใหม่ของหน่า,
ก็ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยนี่คะ
ฮา ล้อเล่นนะคะ)
ร้านโล่งๆ ชอบกล
เพราะพี่หนุ่มให้เจ้าของหนังสือมาเก็บสต๊อกคืนไปก็มากแล้ว
ตอนนี้คุณกอล์ฟรับช่วงต่อ
แต่น้อยหน่าก็ไม่รู้จะอย่างไรต่อไปเหมือนกันค่ะ
แง้ง…
ยังชิมชาในร้านไม่ครบทุกรสเลย
เดินออกมาอย่างเหวอๆ
แล้วก็เลยไปคาเฟ่ของแบงค์ที่เพิ่งเปิด, อยู่ถัดไปไม่กี่คูหา
(น่ารักมากๆ เลย, ไว้คราวหน้าจะถ่ายรูปมาลง)
ที่เรียกกันเล่นๆ ว่า “passpost 2″ ฮา
ซึ่งมีเค้าว่าคงจะได้เป็นที่สิงสถิตใหม่ของน้อยหน่าในเร็ววันนี้
คุยไปคุยมา,
น้อยหน่าก็ปรารภ,
“ร้านนี้นี่ยังไงนะ, ต้องเปลี่ยนแปลงทุกสี่ปี
คราวที่แล้วก็ย้ายจากถ. พระอาทิตย์มาทีละ”
คำตอบของแบงค์น่ะเหรอ?
“ก็ร้านหนังสือเดินทางไง”
เอ้อ…
ก็จริงแฮะ…